دسته‌ها
Uncategorized

خودزنی بس است! به خود بیایید!



خبرورزشی/ اردشیر لارودی؛ مدیران کل بر دو نوعند و یا بیشتر! یا در ازای کار مهمی که انجام می‌دهند، حقوق و دستمزد میگیرند! یا عشقی پا به توپ میشوند و هیچ نمیگیرند! ببخشید، عذر میخواهیم، اشتباه شد! مقصود از مدیران کل، مدیران عامل بود! مدیران کل، نحوه کارشان معلوم است و روشن! هیچ مدیرکلی تا به حال برای مربی مشغول به کار خود «هوو» نیاورده و نمیآورد! چه از ایتالیا و یا از هر جای دیگر جهان یا از همین فوتبالشهر ایران خودمان! بنابراین، دعوای عنقریب بالا گیرنده نیمه‌نهایی را ول کنیم و بپردازیم به مسابق‌های که مهم است و گران‌قیمت است و انتظار داریم زیبا باشد و شکیل! چون هر دو تیم عناصر زیباپسند، بسیار دارند!
فرهاد مجیدی- ساکت الهامی! تراکتور و استقلال! فینال جام حذفی! بیمقدمه برویم سر کلیدداران و مردان کلیدی این بازی مهم که دیگر بازی نیست!
شروع کنیم از ایمانی با پاس‌های دقیقش که نباید تعداد حرکات ریسکیاش بالا برود! و بعد سعید مهری که باید دو برابر بیشتر مراقب بود! اشکان دژاگه که هفته پیش بهترین بازیاش را در فوتبال ایران- چه با تیم ملی و چه در تیم تراکتور- بازی کرد! از آن طرف، مسعود ریگی را داریم که انگار «چهار شُش» دارد و دو قلب! علی کریمی که استیل بازیاش تفاوت دارد، ولی در نوع خود یک بازیکن خوب محسوب میشود و آرش رضاوند!
ایتالیایی مریض یا ایتالیایی زرنگ
فرهاد مربی «جگرداری» است! ظاهرش نشان نمیدهد ولی فرهاد، دل به دریا زدن را دارد! ساکت الهامی در عوض، به محافظهکاری تمایل دارد! فرهاد استفاده از بازیکنان متفاوت را بلد است، ساکت تا آنجا که ما او را از ۱۰، ۱۲ سال پیش میشناسیم، یک جوانگرای اهل بازی قشنگ بود و بیزار از توپ و توپکشی ولی فرق است میان پاس‌های بلند در فضای بد حریفان و کورس گذاشتن با خط دفاع حریف و مسابقه سرعت عمل!
سرمایه‌های فردی
تیمی که دیاباته را دارد و قایدی را دارد و آرش رضاوند دارد و علی کریمیاش هم میتواند به قلب دفاع حریف بزند، چرا باید حواسش را به سفر مدیرعامل- و نه مدیرکل- بدهد و تازه نیت‌خوانی هم بکند. پی ببرد که هدف از مذاکره با آقای استراماچونی، مذاکره نبود بلکه پیشنهاد…! ول کنید این حرف‌های بیاستناد را! ول کنید شهادت دادن فلان روزنامهنگار ایتالیایی را که مرض دارد و بیمار است! ول کنید این را که چه کسانی و چرا فرهاد را در جریان علت اصلی سفر یواشکی به ایتالیا قرار دادند! که اگر حسن نیت داشتند، داداش فرهاد و آقای مجیدی را با این خبر‌ها بیتاب نمی‌کردند! خبررسان اهل نفاق است!
دو به‌همزنی‌های رایج
این قبیل دوبه‌همزنی‌ها از قدیم رایج بود و هنوز هم رواج دارد! جنگ سرد که میگویند همین است! بازی با اعصاب حریف و طرف مقابل! دغدغه‌آفرینی که همه سعی میکنند از شرش یک‌جوری دور باشند، غیر از این نیست! در این موارد چه میگویند: … شنونده باید عاقل باشد! یعنی اینجا فرهاد است که نباید بازی بخورد و دم به تله بدهد! یعنی اینجا اوست که هدف تک‌تیراندازان قرار گرفته! شاید همین گفته‌های منتسب به رفیق آقای استراماچونی نیز دروغ باشد! شاید!
یعنی فرهاد باید به خودش القا کند که حتماً دروغ است! آقای سعادتمند، اهل این نوع مدیریت‌های وارونه نیست! و من- که فرهاد مجیدی باشم- در دام و تله بدخواهان نمیافتم! من هستم، تا اول جام‌حذفی را ببرم و سپس لیگ برتر دوره بیستم را! شعار روز فرهاد باید این باشد: اینک منم و من! اینک تیم من است و تراکتور! باید بازی مهمی را برد! باید حریف بزرگی را وادار به خوب بازی کردن نمود، چرا؟ به این دلیل: استقلال در بازی‌های خوب، خوبتر بازی می‌کند! استقلال در بازی‌های بازتر، صحیحتر بازی میکند! استقلال وقتی بازی را میبرد که حریف وقت تلف نمیکند، زیر توپ نمیزند و فرهاد از فوتبالی لذت میبرد که روی پاس مجتبی جباری، خودش و تنها و خودش، یکه‌سوارانه، از نیمه زمین پا به توپ را قل بدهد و یکی از مهم‌ترین گلهایش را بزند! گلی که بزنگاه زده شد! فرهاد را به ظاهرش نباید نگاه کرد و قضاوت کرد! او هم از بیکله‌های این روزگار ماست! بیگله‌های کلهدار!
یک تیر و دو نشان
ساکت الهامی ساکت است و باید از این سکوت ترسید! یعنی فرهاد باید بترسد! ساکت برای دیاباته، یک دوای درد دارد و برای مهدی قایدی هم یک راهکار! میبینیم که فرهاد از داشتههایش چگونه استفاده میکند ساکت و احسان حاجصفی را- که تمایل به خود و مراقبت از خودش را نمیتواند پنهان کند- در چه پستی به بازی می‌گیرد؟ هافبک که خطرش زیاد باشد؟ یا دفاع چپ که در بازی کمترین تأثیر را بگذارد؟، ولی همه چیز به این مهم بستگی دارد:
… که فرهاد مجیدی، چگونه قایدی و دیاباته را وارد بازی با توپ می‌کند! هر اشتباهش در این زمینه، یعنی شاد شدن هواداران استراماچونی!
گون آیدین تراکتور
مدارس فوتبال به سبک نمازف و گوجا
تراکتور، تا به حل چند میلیارد جریمه و زیان و ضرر داده است؟ با ۱۶ تا ۱۸ میلیارد تومانی که بابت طلب رندانه «فورچونه» باید پرداخت و با چند میلیاردی که به استوکس داده شد و…، چند تا مدرسه فوتبال بازیکنساز میتوان در تبریز، اردبیل، ارومیه و همه جای آذربایجان ساخت؟ چرا نه؟ چرا سازندگی دایر نشود؟
مربیگری عالمی دیگر دارد!
مربیگری، ذاتی یا آموزشی؟ یا ذات آموزش دیده؟
بحث بر سر این نیست که حق با کیست، سهراب بختیاریزاده یا مهدی رحمتی؟ سؤال این است:
… آیا بازی کردن، به معنای مربی بودن هم هست؟
هر بازیکن- مثلاً لیونل مسی- به محض دور شدن از میدان بازیگری، وارد میشود به عرصه مربیگری؟ به همین راحتی؟ به همین سادگی؟ یعنی آموزگاران فردا، خود به خود، دانشآموزان امروزند؟ هر دانش‌آموز یک معلم؟ ما، تافته‌های جدابافته نیستیم! برای آموزاندن، نباید شیوه آموزش دادن را یاد گرفت؟ و آیا یاد دادن، عالم دیگری جدا از یاد گرفتن نیست؟ ما همه فارسی‌زبانیم! آیا ما همه معلم زبان فارسی هم میتوانیم باشیم یا باید در این دایره، نکته‌های مهم بسیاری آموخت؟ و قبل از همه، باید یاد بگیریم یاد دادن را یا نه؟
با مهدی رحمتی هیچ مشکلی نداریم! به هیچ روی، بحث رحمتی نیست که او را بالقوه یک «مدیر فردا» می‌دانیم که شاید یک مربی هم بتواند شود! حرف این است:
اول باید او را سنجید که آیا قابلیت این‌کاره شدن در خمیرهاش هست یا نه؟ و سپس در صورت قبولی، به مربی کردنش همت گمارد! تا امروز، رحمتی یاد گرفته است که چگونه مطیع مربی‌های خود باشد!
دسته‌ها
Uncategorized

از بس گفتند شانسی زده خسته شدم، دومی را هم زدم


به گزارش خبرورزشی، سیدمحمد میری شاید تا قبل از بازی با استقلال یک بازیکن چندان شناخته شده نبود. او در دیدار با استقلال و از فاصله‌ای ۴۰ متری با یک شوت ناگهانی دروازه سیدحسین حسینی را گشود تا یک‌شبه مشهور شود. همه سراغ این هافبک تدافعی نساجی مازندران را می‌گرفتند، اما بودند برخی افرادی که مدعی شدند گل میری به استقلال شانسی و یک اتفاق بود اما… سیدمحمد میری در دیدارحساس تیمش برابرسپاهان در ورزشگاه نقش جهان اصفهان دوباره مشابه همان گل را زد تا به همه اهالی فوتبال ایران ثابت کند در گلزنی از فواصل دور و بعید تخصص دارد. با زننده تک‌گل زیبا و ۳ امتیازی نساجی مازندران دقایقی گپ زدیم که ماحصل آن را می‌خوانید.

قبل از هر چیز درباره نقش ویژه خودت در پیروزی بزرگ نساجی مازندران در اصفهان بگو.
به نظرم همه تلاش کردند این موفقیت حاصل شود. تیم ما در ۸ بازی اخیر خود و از زمانی که آقای محمود فکری به تیم اضافه شده باختی را تجربه نکرده است. خوشحالم من هم عضو کوچکی از مجموعه نساجی هستم که از مالک و مدیرعامل بگیرید تا سرپرست، کادر فنی، بازیکنان، گروه پزشکی، کادر رسانه و تدارکات و همه و همه متحد و همدل هستیم. رمز موفقیت تیم نساجی مازندران هم همین یکدلی و وحدت خاص است.

ولی عجب گلی زدی! دفعه اول بی‌تعارف خودمان هم فکر می‌کردیم شاید شانسی بود، اما گل‌هایی می‌زنی که فقط کریم باقری می‌زد.
نه آقا! ما کجا و آقاکریم باقری کجا؟ البته ما در کادر فنی خودمان آقامحمود فکری و آقاسیروس دین‌محمدی را داریم که شوتزنان بزرگی بودند. خودم هم از بس شنیدم گل به استقلال شانسی بوده خسته شدم. گفتم یک گل شانسی دیگر هم بزنیم که دیگر دست بردارند! (می‌خندند).

خودت اهل گیلان هستی؟
بله، من اهل بخش رودبنه حوالی شهرستان لاهیجان استان گیلان هستم. افتخار هم می‌کنم یک گیلانی هستم.

الگوی تو چه کسی است؟
همشهری خودم حمیدرضا منصوری که زمان خودش بهترین گلزن استان گیلان و یک اسطوره در سپیدرود رشت است.

بله، مهاجم فوق العاده‌ای دردهه ۶۰ درترکیب تیم سپیدرود و به ویژه منتخب گیلان بود که گل‌های زیبایی هم به احمدرضا عابدزاده زد و به خاطر شهرستانی بودن به حق خودش در تیم ملی نرسید. منصوری مهاجمی شش‌دانگ، سرزن، گلزن، سرعتی بود و خلاصه آنکه همه ویژگی‌های یک مهاجم ممتاز را داشت. با او در ارتباطی؟
همیشه قبل و بعد از بازی‌های نساجی لطف می‌کند، با من تماس می‌گیرد و احوالم را می‌پرسد.

همبازیانت هم خیلی با آن گل تو شوخی کردند؟
ما در تیم نساجی با هم بسیار صمیمی هستیم. همه با هم رفیق هستیم. بچه‌ها هم با من زیاد شوخی می‌کردند و بعد از گل زدن به استقلال می‌گفتند شانسی بوده و سر به سرم می‌گذاشتند.

این بار با گلی که به سپاهان اصفهان زدی ثابت کردی شانسی نزدی. روی این شوت‌ها تمرین داری؟
از گذشته و زمانی که در ملوان انزلی بودم خیلی روی شوتزنی کار می‌کردم. الان هم در تمرینات با علیرضا حقیقی دوست خوبم که واقعاً حقش دعوت به تیم ملی است خیلی کری می‌خوانیم. این کری‌ها باعث شده پیشرفت کنم و با کمک همبازیانم این گل‌ها را بزنم.

البته از قدیم گفته‌اند تا سه نشه بازی نشه! نمی‌خواهی در ادامه لیگ سومین گل راه دور خودت را بزنی؟
(می‌خندد) ان‌شا‌ءا… به کمک همبازیانم چشم! تا سه نشه بازی نشه، اما واقعاً کار راحتی نیست. باید فضا و شرایط برای شوتزنی مهیا باشد.

آخرین مورد عجیب در مورد تو این است که شوت‌هایت را بدون دورخیز می‌زنی و این حیرت‌انگیز است.
در تمرینات خیلی کار می‌کنم و خداوند هم این لطف را در حق من انجام داده است.

شنیدیم کمی هم مصدوم بودی و قرار نبود جلوی سپاهان بازی کنی.
احساس درد داشتم. قبل از بازی به آقای فکری گفتم درد دارم، اما چون کمبود بازیکن داشتیم باید بازی می‌کردم. خدا را هم شکر می‌کنم که مؤثر بودم و توانستم گل برتری تیم خودم را بزنم.

ظاهراً در قائمشهر هم کلیپ‌های زیادی درباره قدرت شوتزنی تو ساخته‌اند.
قائمشهری‌ها و همه مردم مازندران فوق العاده هستند. نساجی طرفداران بسیار پرشورو خونگرمی دارد که عاشقانه تیم محبوب خود را ستایش می‌کنند. واقعاً مدیون این عزیزان هستم. دو سالی که اینجا هستم برای من پر از خاطره بوده است. دست تک‌تک هواداران نساجی مازندران را می‌بوسم و ازهمه آن‌ها بابت لطف و حمایت بی‌دریغ تشکر می‌کنم.